De Amerikaanse regering onder president Donald
Trump jaagt dit jaar actief op een machtswisseling in
Cuba en wil de communistische leiding in Havana nog vóór het einde van 2026 weg hebben. Volgens bronnen in Washington, aangehaald door de
Wall Street Journal, zoekt de regering doelbewust naar hooggeplaatste insiders binnen het regime die bereid zijn een deal te sluiten om een einde te maken aan bijna zeventig jaar communistisch bewind. Als blauwdruk gebruikt het Witte Huis de spectaculaire inval begin januari in Venezuela, waarbij Nicolás
Maduro werd opgepakt en 32 Cubaanse militairen en inlichtingenofficieren omkwamen.[
Volgens Amerikaanse inlichtingendiensten staat de Cubaanse economie op instorten. Het eiland kampt met langdurige stroomstoringen, lege winkels, een nijpend tekort aan medicijnen en snel verslechterende armoede. De val van Maduro heeft
Cuba bovendien een cruciale bondgenoot en gesubsidieerde olie gekost, waardoor zonder Venezolaanse brandstof het land volgens economen binnen weken deels kan stilvallen.
Trump zette zijn dreigementen kracht bij met een bericht op sociale media op 11 januari, waarin hij aankondigde dat er “NO MORE OIL OR MONEY” naar
Cuba zal gaan en dat de Cubaanse leiders “VOOR HET TE LAAT IS” een akkoord moeten sluiten. In zijn omgeving wordt het breken van het communistische regime gezien als de ultieme test van zijn veiligheidsstrategie voor het westelijk halfrond én als kans om alsnog te bereiken waar John F. Kennedy in de jaren zestig niet in slaagde.
De druk op Havana wordt opgevoerd via verregaande economische maatregelen. Washington probeert de olie‑ en geldstroom richting
Cuba af te knijpen en pakt de lucratieve Cubaanse artsenmissies in het buitenland aan, momenteel de belangrijkste bron van harde valuta voor het regime. Tegelijkertijd zoeken Amerikaanse gezanten in Miami en Washington naar een “man of vrouw van binnenuit” die het einde van het systeem ziet aankomen en bereid is over te lopen in ruil voor garanties.
De leiding in Havana reageert fel. President Miguel Díaz‑Canel en oud‑leider
Raúl Castro wijzen elke gedachte aan overgave af en spreken van chantage en intimidatie, terwijl
Cuba recent een nationale verdedigingsdag hield met oorlogsoefeningen om paraatheid te tonen. Achter dat trotse decor gaat echter een uitgeput land schuil, waar mensen uren in de rij staan voor basisgoederen, wijken tot twintig uur per dag zonder stroom zitten en protest zich steeds vaker uit in anoniem potten‑ en pannengerammel in de donkere straten.
Als de berichten kloppen, wordt 2026 daarmee het jaar waarin Washington opnieuw probeert de geschiedenis in Havana te herschrijven, dit keer niet met mariniers op het strand, maar met sancties, deals achter de schermen en de belofte van een
Cuba na de communisten.