Hij had de woning gezien. Hij had een huurcontract getekend. Toch was een Amsterdamse woningzoekende bijna 3000 euro aan huur en borg kwijt, deels contant en deels gepind. Daarna was de 'verhuurder' onvindbaar. De woning bleek helemaal niet te huur.
Een bezichtiging biedt dus geen garantie. De woningnood is een verdienmodel geworden, alleen voor de verkeerde mensen.
Van nepprofiel tot nepcontract
In 2025 kwamen tot begin december zo'n 250 meldingen van verhuurfraude, of een poging daartoe, binnen bij de
Fraudehelpdesk. Minstens de helft van de melders raakte geld kwijt. Het werkelijke aantal ligt hoger, want lang niet iedereen meldt zich.
- Gekopieerde advertenties. Foto's en teksten van een bestaande woning worden opnieuw geplaatst, met andere contactgegevens en een lagere prijs.
- Een geleende woning. Oplichters huren een appartement voor een week of een weekend, of lenen er een van kennissen, en geven daar rondleidingen. Na de bezichtiging volgen meteen een contract en een verzoek om voorschot of borg.
- Geleende geloofwaardigheid. Nepaccounts op TikTok gebruikten gegevens van een echte woningcorporatie in Eindhoven. Via WhatsApp vroegen ze 100 euro voor een bezichtiging, of 400 euro om 'als enige' te mogen reageren.
- Betaalde nepsites. Platforms vragen een abonnement voor advertenties die al verhuurd zijn, niet bestaan of elders gratis staan.Een bezichtiging bewijst alleen dat iemand een sleutel heeft, niet dat hij mag verhuren.
Rode vlaggen
- De huur is opvallend laag voor de grootte en de buurt.
- De verhuurder zit 'in het buitenland' en communiceert alleen via mail of WhatsApp.
- Je moet betalen naar een buitenlands rekeningnummer.
- Je moet geld overmaken vóór de bezichtiging.
- Er is haast: vandaag tekenen, vandaag betalen.
- De borg is hoger dan twee maanden kale huur. Voor huurcontracten vanaf 1 juli 2023 is dat het wettelijke maximum.
- Je moet bemiddelingskosten betalen terwijl de verhuurder de makelaar inschakelde. Die kosten zijn voor de verhuurder.
- Een corporatiewoning wordt via sociale media aangeboden. Corporaties werken met hun eigen inschrijfsystemen.
Zo check je vóór je betaalt
Zoek de foto's op met een omgekeerde afbeeldingenzoeker. Bekijk het adres op Street View. Google de naam van de verhuurder of de website met 'klacht', 'review' of 'oplichting', en kijk hoe lang het domein al bestaat. Ga op een ander moment van de dag nog eens langs en probeer de huidige bewoner te spreken.
Wordt om een kopie van je identiteitsbewijs gevraagd? Maak die met de gratis KopieID-app van de Rijksoverheid. Daarmee streep je je bsn door en zet je een watermerk met datum en doel op de kopie.
Wie zelf geld overmaakt, kan bij de bank in principe weinig claimen.
Al betaald?
Dan wordt het pijnlijk. Een overboeking die je zelf doet, geldt als een betaling waarmee je hebt ingestemd. De bank is daar in beginsel niet aansprakelijk voor, tenzij ze haar zorgplicht heeft geschonden. Bel toch meteen je bank: er is een kleine kans dat de overboeking nog tegengehouden wordt.
- Doe aangifte bij de politie (0900-8844 of online).
- Meld het bij de Fraudehelpdesk (088-786 7372), zeker als je een kopie van je ID hebt gedeeld.
- Meld de advertentie bij het platform waar die stond.
Ging het geld naar een Nederlandse rekening en is de betaling minder dan 13 maanden oud? Dan kun je via je eigen bank de naam, het adres en de woonplaats van de ontvanger opvragen. Met die gegevens kan een incassobureau het geld terugeisen.
Gezond wantrouwen
Heb je klachten over een echte verhuurder, dan kun je sinds 1 januari 2024 terecht bij het meldpunt van je gemeente. Tegen een verhuurder die niet bestaat, helpt alleen gezond wantrouwen. Begin op tijd met zoeken, dan voelt 'vandaag beslissen' een stuk minder dwingend.