Het grootste schandaal tot nu toe van deze Winterspelen. (+een ss-Tshirt)

Sprtbobo's weten altijd feilloos amorele oplossingen te verzinnen. Het IOC stelt deze winterspelen niet teleur.

De Olympische Winterspelen in Milaan en Cortina kenden al de nodige sportieve hoogtepunten, maar het moment dat het wereldwijd nieuws haalde, kwam nog vóór een wedstrijd: de diskwalificatie van de Oekraïense skeletonrijder Vladyslav Heraskevych vanwege zijn helm. Waar de ijsbaan het decor had moeten zijn van een medaille‑kandidaat, werd het nu een toneel van morele en politieke strijd.

Heraskevych droeg een helm met de gezichten van 22 Oekraïense sporters die sinds de Russische invasie zijn gedood – een ‘helm van herinnering’ voor collega‑atleten die nooit meer aan een start komen. De internationale federatie en het IOC hadden hem herhaaldelijk gewaarschuwd dat de helm in strijd zou zijn met de regels rond “politieke uitingen” op het speelveld en boden hem onder meer een zwarte rouwband als alternatief. Heraskevych weigerde, omdat hij de gezichten niet achter een stukje stof wilde verbergen. Kort voor zijn eerste run werd hij uit de wedstrijd gehaald; zijn accreditatie werd ingehouden en Oekraïne kondigde een gang naar het sporttribunaal CAS aan.r

Die ingreep past in een langere traditie van het IOC om zich achter de vlag van ‘neutraliteit’ te verschuilen. Onder Rule 50 van het Olympisch Handvest zijn zichtbare politieke protesten op het veld en bij ceremonies al decennia verboden, terwijl uitingen daarbuiten – op sociale media, in interviews – ruimere ruimte krijgen. In de praktijk is die grens poreus: eerdere gebaren, van de gekruiste armen van marathonloper Feyisa Lilesa tot podiumprotesten van Raven Saunders, werden achteraf hoogstens met een waarschuwing beantwoord, niet met onmiddellijke uitsluiting.

Het IOC verdient anno 2026 nog steeds aan de erfenis van de Berlijnse Spelen van 1936, via officiële merchandising in de zogenoemde “Heritage Collection”. In de online winkel van de Winterspelen in Milaan wordt een T‑shirt aangeboden met onder de olympische ringen een gestileerde atleet boven de Brandenburger Tor en het opschrift “Germany Berlin 1936 Olympic Games”; het shirt is zelfs uitverkocht. Daarmee wordt een toernooi dat destijds door het naziregime als propagandashow is misbruikt, vandaag vermarkt als nostalgisch designproduct, waarvan licentievergoedingen en marge naar de olympische organisatie vloeien. Critici, onder wie de Berlijnse politica Klara Schedlich (De Groenen), verwijten het IOC dat het zo onvoldoende reflecteert op zijn eigen verleden en de morele lading van die Spelen, terwijl het tegelijk volhoudt dat het zich “bewust” is van de historische problemen en verwijst naar uitleg in het Olympisch Museum in Lausanne.