In welke landen identificeren de meeste mensen zich als lhbti?

Hoe zichtbaar is de lhbti-gemeenschap wereldwijd? Nieuw internationaal onderzoek laat zien dat het antwoord sterk afhangt van waar je woont én van hoe oud je bent. Uit een online enquête onder volwassenen in 31 landen blijkt dat gemiddeld zo’n 7 procent van de volwassenen zich identificeert als lhbti+. Maar achter dat gemiddelde gaan grote verschillen schuil.

Aan de top van de lijst staat de Filipijnen. Daar gaf 11 procent van de volwassenen aan zich te identificeren als onderdeel van de lhbti-gemeenschap. Op korte afstand volgen de Verenigde Staten en Thailand, waar elk 10 procent van de ondervraagden zichzelf zo omschreef. Daarna komen Zweden met 9 procent, en Brazilië en het Verenigd Koninkrijk met 8 procent.

Kijken we specifieker naar seksuele oriëntatie in de Verenigde Staten, dan ontstaat een genuanceerder beeld. Van de volwassen bevolking identificeerde 3 procent zich als homoseksueel, 5 procent als biseksueel en ongeveer 1 procent als panseksueel. Dat laat zien dat lhbti geen eenduidige categorie is, maar een parapluterm voor uiteenlopende identiteiten.

Aan de andere kant van het spectrum staan landen waar relatief weinig mensen zichzelf als lhbti omschrijven. In Zuid-Korea ging het om ongeveer 3 procent van de volwassenen, terwijl in Roemenië zo’n 4 procent die identificatie gebruikte. Zulke verschillen kunnen te maken hebben met cultuur, sociale acceptatie en de mate waarin mensen zich veilig voelen om open te zijn over hun identiteit.

Minstens zo opvallend zijn de generatieverschillen. In de Verenigde Staten identificeerde maar liefst 19 procent van Gen Z zich als lhbti. Bij millennials lag dat aandeel op 11 procent, bij Generatie X op 6 procent en bij babyboomers bleef het steken op 5 procent. Hoe jonger de generatie, hoe groter de bereidheid – of mogelijkheid – om zich buiten traditionele hokjes te plaatsen.

Dat patroon suggereert niet per se dat seksuele diversiteit nieuw is, maar wel dat jongere generaties andere termen gebruiken, minder stigma ervaren en meer ruimte voelen om zichzelf te zijn. De cijfers zeggen daarmee niet alleen iets over identiteit, maar ook over openheid, maatschappelijke verandering en wie zich gehoord voelt.

Bron: Statista