De financiële markten nemen Trump niet meer serieus. Maar is dat goed nieuws?

Nog niet zo lang geleden zouden de financiele markten hevig geschrokken zijn als een president dreigde met het opleggen van importheffingen, een aanval op een buitenlandse mogendheid of het ondermijnen van de onafhankelijkheid van de Federal Reserve. Sinds Donald Trump weer aan de macht is, kopen handelaren echter juist op basis van deze dreigingen en profiteren ze wanneer ze niet worden uitgevoerd.

Sinds Trump terug is in het Witte Huis, volgen harde woorden weer in hoog tempo: nieuwe importheffingen als Europa niet meewerkt aan zijn fixatie op Groenland, openlijk geduw en getrek aan de Federal Reserve, en militaire dreigementen richting olieproducerende landen. Analisten waarschuwen voor hogere inflatie, duurdere schulden en geopolitische escalatie, maar de reactie van beleggers is opvallend selectief geworden. Ze schrikken kort, kijken naar de koersgrafiek – en kopen vervolgens de dip in plaats van de uitgang te zoeken.reuters+6

Neem Trumps nieuwste tariefdreigementen tegen Europese bondgenoten om Groenland alsnog “te kopen”. Waar de eerste ronde “Liberation Day”-tarieven in 2025 wereldwijd voor onrust zorgde, zien we nu een ander patroon: een korte schok, een duik in aandelen en dollar, en daarna opluchtingsrally’s zodra duidelijk wordt dat Trump bereid is te onderhandelen of te temporiseren. Grote huizen als Goldman Sachs en BlackRock rekenen de inflatie-impact inmiddels in, maar gaan er impliciet van uit dat hij ook in 2026 weer op het laatste moment terugdeinst. De dreiging is daarmee onderdeel geworden van het decor – een ruis die alleen nog echte paniek veroorzaakt als hij haar een keer wél volledig waarmaakt

Het gevaar is dat Wall Street daardoor een perverse les leert: dat Trumps dreigementen winstkansen zijn, zolang hij maar genoeg terugkrabbelt om de ergste scenario’s te vermijden. Elke niet-uitgevoerde tariefverhoging voelt als een cadeautje, elke afgeblazen aanval als bevestiging dat het allemaal “maar praat” was. Zo verschuift de norm: wat vroeger ondenkbaar was, is nu ingeprijsd als dagelijkse volatiliteit. De echte breuklijn is dan niet de ene tweet of speech, maar het sluipende verlies aan geloofwaardigheid van Amerikaans beleid – monetair, geopolitiek én juridisch.

Misschien is dat de kern van de Trump-markt: ze gokt erop dat hij bluft, en verdient eraan zolang dat klopt. Maar als een leider lang genoeg dreigt met vuur, wordt de enige echte verrassing de dag dat hij het luciferstokje wél aansteekt.