Hotels verwijderen badkamerdeuren en gasten vinden dat niet fijn

Hotels worden uitgekleed om kosten te besparen, schrijft de WSJ. "Eerst kwamen ze voor de kasten. Toen namen ze de badkuipen mee. Nu ontdoen hotels zich van het enige dat ons van de dieren scheidt: de badkamerdeur."

Er zijn handig geplaatste scheidingsmuren, of zelfs dat niet.

"Je kon de fijne details niet zien, maar je kon al het andere wel zien," zei Denise Milano Sprung over de matglazen badkamerdeur van de hotelkamer die ze deelde met haar man in het Calgary Airport Marriott. "Ik ben al 25 jaar getrouwd, ik hou van mijn man, maar ik wil hem niet naar het toilet zien gaan."

Hotelketens in het middensegment werken al langer met kleine marges om hun tarieven aantrekkelijk te houden. Maar de noodzaak om kosten te besparen is de laatste tijd urgenter geworden. Zakelijke en groepsreizen blijven na de pandemie achter, terwijl de kosten voor personeel, bouw en energie enorm zijn gestegen, aldus Lisa Chervinsky,docent aan de Cornell Peter and Stephanie Nolan School of Hotel Administration.

In de ogen van een financieel directeur kan een ogenschijnlijk eenvoudige deur een ware geldverslinder lijken.

Het afsluiten van een vaak raamloze kamer voor natuurlijk licht betekent dat gasten de energierekening verhogen en dat de onderhoudsdienst meer lampen moet vervangen. Beton en hout zijn duur. Deurklinken lopen vast en breken.

"Bij het ontwerpen wilden we een deur waarmee je alles kunt zien én horen wat erachter gebeurt", zei comédienne Becca Herries in een sketch over schuifdeuren die 336.000 keer bekeken werd op TikTok. "Deze deur is ontworpen om je relatie vooruit te helpen of er een einde aan te maken."

Sommige hotels verplaatsen de wastafel en douche naar de slaapkamer en plaatsen het toilet in een glazen nis of een nis, waardoor de kamer ruimer oogt, aldus Hanson.

Toen digitaal marketeer Sadie Lowell een tweepersoonskamer boekte voor zichzelf en haar vader in Londen, ontdekte ze tot haar grote schrik dat de badkamerdeur in het Holmes Hotel niet van een degelijke kwaliteit was.

Het trauma inspireerde haar tot de campagne " Bring Back Doors ". Lowell heeft honderden hotels gemaild met twee vragen: "Sluiten jullie deuren helemaal en zijn ze van glas?" Ze gebruikt haar bevindingen om regelmatig twee lijsten bij te werken: hotels met badkamerdeuren en hotels zonder. De tweede categorie is onderverdeeld in "80% privacy: schuif-/lamellendeuren", "50% privacy: glazen deuren met wanden" en "geen privacy: geen deur, geen wand of wand met raam".

Lowell hoopt dat de campagne informatie zal verschaffen die niet vaak openbaar wordt gemaakt, en gelijkgestemde consumenten zal aanmoedigen om winkelketens aan te spreken op het feit dat ze een fundamenteel recht ontnemen.

"Misschien gaat de hotelbranche eindelijk eens goed nadenken en beseffen dat ze privacy niet als handelswaar kunnen aanbieden," zei ze, "want mensen zullen hun geld en reisbudget gewoon uitgeven aan hotels die nog steeds een badkamerdeur hebben."