Elke maand sterft een klas jonge mensen aan zelfdoding, het verhaal van Britt (21) uit Hengelo

Een verpletterend beeld. Een ‘klassenfoto’ van 26 jonge mensen, netjes opgesteld in drie rijen. Alleen: deze klas bestaat niet meer. Alle jongeren op de foto maakten een einde aan hun leven. Het is het hart van een nieuwe campagne van het 113 Fonds, dat zelfdoding bespreekbaar wil maken. Op de achterste rij, derde van rechts, staat Britt Doldersum uit Hengelo. Ze werd 21 jaar.

De foto is samengesteld met toestemming van nabestaanden en laat zien wat statistieken niet laten zien: achter elk cijfer zit een gezicht, een verhaal, een familie. Elke maand verliest Nederland gemiddeld een hele schoolklas aan zelfdoding. Vooral onder tieners en jongvolwassenen neemt het aantal de afgelopen jaren toe.

Voor Britts moeder Angelique is het drama, nu 2,5 jaar geleden, nog elke dag voelbaar. Ze let extra op haar andere kinderen en hamert op kleine dingen die ineens levensgroot zijn geworden. “Ga nooit weg zonder te groeten. Ga nooit weg zonder een zoen. En ga nooit boos slapen”, drukt zij iedereen in haar familie op het hart.

Britt worstelde al jong met haar gevoelens. Vermoedelijk door een moeizame scheiding van haar ouders ontwikkelde ze als tiener een persoonlijkheidsstoornis. Jarenlang belde ze haar moeder dagelijks, soms meerdere keren. Tot die ene dag waarop de telefoon stil bleef. “We hebben het niet zien aankomen. Zes jaar eerder was ik hiervoor wel bang geweest. Toen ging het moeilijk met haar, maar nu niet.”

De directe aanleiding was liefdesverdriet. “Het was uitgegaan met haar vriendje. Britt heeft haar suïcidepoging in een opwelling gedaan. Daarna had ze spijt. Want ze is zelf nog snel naar het ziekenhuis gegaan.” Na vijf dagen tussen hoop en vrees overleed Britt alsnog. Ze is niet meer aanspreekbaar geweest.

Angelique beschrijft haar dochter als zorgzaam en betrokken. “Britt had altijd veel oprechte aandacht voor de mensen om haar heen”, zegt haar moeder tegen Tubantia. Ze wilde in de zorg werken. “Ze wilde graag dat andere mensen het goed hadden. Maar daar is ze zichzelf bij vergeten.”

Het gezin twijfelde geen moment om mee te doen aan de campagne. “Het taboe moet doorbroken. Elke maand een hele klas. Daar sta je als buitenstaander niet bij stil. Maar zo extreem is het. nZo’n foto is wel confronterend, maar zegt misschien wel meer dan duizend woorden en getallen. De boodschap is: als je het niet meer ziet zitten: praat er over, zoek hulp. Elk leven dat we hiermee kunnen redden is er één.”

Er is dringend meer onderzoek nodig. Het hoge aantal zelfdodingen is “een noodsignaal dat niet langer genegeerd kan worden”, aldus het 113 Fonds. Hoogleraar Renske Gilissen benadrukt: “Over zelfdoding onder jongeren weten we ook gewoon nog veel te weinig. Ook in 2025 zien we dat er nog te weinig kennis is om signalen vroegtijdig te herkennen. Juist bij jongeren kunnen vroege signalen levensreddend zijn.”

Bron: Tubantia 113 Fonds