Een paar tikken op je telefoon en daar staat hij: de viercijferige pincode van je bankpas. Voor wie zijn code na drie weken vakantie is vergeten, is het een uitkomst. Voor de leerboeken cybersecurity is het een principiële scheur in het fundament van veilig betalen.
De nieuwe functie zit sinds deze zomer in de
ING-app en werkt alleen voor de nieuwe generatie betaalpassen — de Visa Debit en Debit Mastercard die de vertrouwde Maestro- en V PAY-passen aan het vervangen zijn. Wie zo'n pas heeft en de code kwijt is, hoeft niet langer drie werkdagen op een brief te wachten. Even inloggen, doortikken naar de pas, en de vier cijfers staan op het scherm.
Zo haal je hem op
De route zit weggestopt onder een aparte tik. In de app: onderin naar Service, vandaar naar Je passen, tik op de bewuste pas, kies Toon pincode en daarna Laat pincode zien. De code verschijnt, en verdwijnt weer zodra je op Sluit tikt.
Vergeleken met bellen naar de klantenservice — die de code sowieso niet mag doorgeven — of wachten op een brief is dat een flinke sprong in gebruiksgemak.
Waarom het cybersecurity-boek zich omdraait
"De essentie van tweefactorauthenticatie is dat je je bankpas en pincode apart houdt. Als je de pincode op je bankpas noteert, valt het hele concept in duigen."
Aan het woord is Harald Vranken, hoogleraar Cyber Security aan de Open Universiteit. Zijn punt: pas én code op één apparaat betekent dat één diefstal, één afgekeken vergrendeling of één slimme phishingtruc genoeg kan zijn om beide "factoren" tegelijk te ontfutselen. Dat een telefoon tegenwoordig zelf óók als bankpas dient, maakt het bezwaar principieel groter, niet kleiner.
Vranken zegt er meteen bij dat het in de praktijk vaak nog steeds veiliger is dan het alternatief: mensen die hun pincode als notitie in hun telefoon zetten of op een briefje in de portemonnee bewaren. En als de app-beveiliging op orde is — telefoonvergrendeling, mobiele pincode, Face ID of Touch ID — dan noemt hij het "verantwoord". Maar 100 procent veilig, benadrukt hij, bestaat niet.
Twee scenario's waar hij expliciet voor waarschuwt
- Shoulder surfing. Iemand die in de trein of aan een café-tafeltje ongemerkt met je meekijkt terwijl je de cijfers opvraagt. Klein risico, maar reëel — en met deze functie is er ineens iets zichtbaars om af te kijken.
- Dwang. Een scenario waarin iemand je onder bedreiging laat inloggen en de pincode laat tonen. Vroeger stond dat cijfer nergens; nu staat het achter drie tikken.
"Er is een afweging tussen beveiliging en gebruiksgemak. Het is veiliger als de mogelijkheid niet bestaat."
Wat verandert er wel en wat niet
Alleen klanten met de nieuwe Visa Debit- of Debit Mastercard-pas kunnen de pincode in de app zien. Wie nog een Maestro- of V PAY-pas heeft, moet blijven wachten op de post. De pincode zelf verandert niet: het is dezelfde vier cijfers die je aan de pinautomaat gebruikt. Ook geldt onverminderd dat geen enkele bank, politie of andere instantie ooit telefonisch om je pincode zal vragen — een oplichter die je vraagt "de code uit de app voor te lezen" is nog steeds een oplichter.
Wat ING zelf zegt
Volgens ING is de
pincode in de app "net zo goed beschermd als andere functies", zoals het doen van betalingen. Alleen de klant heeft toegang tot de app, die is beveiligd met een persoonlijke mobiele toegangscode en optioneel met Face ID of Touch ID. Klanten wordt nog steeds geadviseerd de code gewoon uit het hoofd te leren.
Dat laatste is misschien wel het meest veelzeggende: zelfs de bank die de functie introduceert, raadt aan om er zo min mogelijk gebruik van te maken.
Praktisch: vier stelregels
- Zoek de code alleen thuis of op een plek waar niemand kan meekijken op.
- Maak er geen screenshot van — die belandt vaak automatisch in je fotogalerij of cloud en is dáár minder goed beveiligd dan in de app.
- Zorg dat je telefoon zelf een sterke vergrendeling heeft, niet dezelfde code als je bankpas.
- Krijg je een telefoontje van "de bank" met de vraag om iets in de app op te zoeken? Ophangen. Altijd.
Meer weten?