Waarom Trump met de aanval op de centrale bank mogelijk het laatste zetje gaf om de dollar te slopen

Trump’s frontale aanval op de Federal Reserve lijkt misschien een binnenlandse machtsstrijd, maar kan uitgroeien tot het zetje dat het vertrouwen in de dollar structureel ondermijnt.

Trump beschuldigt de Fed openlijk van sabotage en probeert de onafhankelijkheid van de centrale bank verder in te perken, onder meer via de rechter en politieke benoemingen. De Los Angeles Times beschreef hoe het Witte Huis zelfs bereid is de bijzondere juridische status van onafhankelijke toezichthouders aan te vechten om meer greep op de Fed te krijgen. Daarmee wordt een pijler aangetast die volgens de Council on Foreign Relations cruciaal is voor marktvertrouwen: een politiek onafhankelijke monetaire politiek

De status van de dollar als wereldreservemunt rust minder op spierballen dan op vertrouwen in stabiel, voorspelbaar beleid. IMF‑gegevens laten zien dat de dollaraandelen in de officiële reserves langzaam wegglijden richting circa 57 procent, terwijl andere valuta terrein winnen. Dat is geen paniek, maar wel een signaal dat centrale banken zich indekken tegen Amerikaans politiek risico. De tijd van het pond was voorbij na de Tweede Wereldoorlog en werd in 1956 bezegeld door de afgang van Engeland in Suez. Toen kwam de dollar, maar die wankelt.

Steeds meer analisten waarschuwen bovendien dat de VS de dollar hebben “geweaponized” met sancties en financiële druk, waardoor landen actief op zoek gaan naar alternatieven. Als daar bovenop de indruk ontstaat dat de president de geldkraan naar believen kan opendraaien, wordt de dollar niet langer gezien als neutraal anker, maar als politiek instrument met inflatierisico.

Zolang het gaat om boze tweets kan de markt dat nog negeren, maar structurele aantasting van Fed‑onafhankelijkheid is een ander verhaal. Economische commentatoren waarschuwen dat politisering van de rente kan leiden tot “skyrocketing inflation” en een verlies van binnen- én buitenlands vertrouwen in Amerikaanse markten. De dollar stort dan niet morgen in, maar de combinatie van sanctiemoeheid, de-dollarisatie en een aangevallen centrale bank kan precies het laatste zetje zijn dat de hegemonie van de dollar onomkeerbaar doet eroderen.