Nederland is het gelukkigste land ter wereld. Waarom slikken we massaal antidepressiva?

Nederlanders horen jaar in jaar uit bij de gelukkigste volkeren ter wereld. Toch grijpen we massaal naar antidepressiva. Hoe rijmt dat nou met elkaar? Socioloog Daphne Dilling (35) dook er tien jaar lang in en ontdekte dat de verschillen tussen mensen enorm zijn.

Wat maakt dat de één stralend gelukkig is en de ander juist niet? In haar boek De Geluksnavigator brengt ze het terug tot vier factoren. Wij zetten ze voor je op een rij.

Niet gek dat dit met stip op één staat, vertelt Dilling in Metro: "Deze springt er het meest uit. Kwantiteit, maar ook zeker kwaliteit wat betreft menselijk contact." Een praatje met de buurman of iemand in de trein doet je al goed, maar volgens langlopend onderzoek van Robert Waldinger en Marc Schulz zijn het vooral je écht goede, oprechte relaties die je geluk bepalen.

Haar advies: "Besteed aandacht aan de 'leukerds'. De mensen die je energie geven, ondersteunen en bij wie je jezelf kunt zijn."

Je kent het gevoel vast: fijner terugkomen van de sportschool dan dat je ging. Dilling, die ook kinderfysiotherapeut is, legt uit waarom: al bij een korte wandeling komen dopamine en serotonine vrij, "stofjes die je een fijn gevoel geven".

En de voordelen stapelen zich op. Bewegen zorgt ook voor een betere nachtrust, een sterker immuunsysteem en een positiever zelfbeeld.

Het gevoel dat je zelf keuzes maakt in je leven, blijkt minstens zo bepalend. Maar let op: het gaat er niet om of je je doelen haalt. Volgens Dilling draait het om iets anders. "Veel mensen streven doelen na, maar vergeten na te denken over hun waarden. Dan bereik je een doel, maar voel je je toch niet gelukkig."

Haar tip: kies doelen die passen bij wie je bent, niet alleen doelen om het behalen zelf.

De laatste factor klinkt misschien wat zweverig, maar is eigenlijk heel simpel: iets doen dat groter is dan jezelf. Denk aan boodschappen doen voor de zieke buurman, bloed doneren of vrijwilligerswerk.

Psychologen noemen dat 'warm-glow giving', legt Dilling uit: "Het voelt goed om een ander te helpen."

Dilling waarschuwt ook voor een valkuil van deze tijd: te veel focus op onze eigen grenzen. "Soms vergeten we ons in te leven in een ander." Maar de balans moet wel kloppen, benadrukt ze: jezelf continu wegcijferen voor anderen maakt óók niet gelukkig, "want dat beperkt weer je keuzevrijheid".

Wat heb jij nodig, en wat heeft de ander nodig? Volgens Dilling blijft dat altijd een zoektocht.

Bron: Metro