Wat zijn vroege alarmsignalen van een ‘stille’ darmontsteking

Ontstekingsziekten van de darm, zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, ontwikkelen zich meestal langzaam en onopvallend. Veel mensen lopen jaren rond met klachten voordat de diagnose wordt gesteld. Een groot Zweeds onderzoek laat zien dat symptomen soms al tien jaar of langer bestaan voordat een ontsteking ook echt op scopie en biopt zichtbaar is. IBD is geen zeldzaamheid meer: naar schatting 2,5 tot 3 miljoen Europeanen – ongeveer 0,4 procent van de bevolking – leven met een chronische darmontstekingsziekte.​

IBD is een verzamelnaam voor chronische ontstekingen in het maagdarmkanaal, vooral bij de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Bij Crohn kan de hele lengte van mond tot anus zijn aangedaan, bij colitis meestal vooral de dikke darm en endeldarm. De ontsteking beschadigt het darmslijmvlies geleidelijk, wat leidt tot diarree, bloedverlies, buikpijn en op termijn soms blijvende schade.

Toch zijn er patronen die moeten alarmeren:​​

Zelfs als een kijkonderzoek en biopten aanvankelijk ‘normaal’ zijn, blijft het IBD‑risico verhoogd. De Zweedse studie liet zien dat 2,4 procent van de mensen met een normale biopt later toch IBD ontwikkelt, tegenover 0,4 procent in de algemene populatie – één extra diagnose per 37 patiënten over dertig jaar. Artsen spreken daarom van een verraderlijk, ‘insidieus’ ziekteproces, waarbij patiënten zich aanpassen aan klachten tot de schade al aanzienlijk is.​

Wie wekenlang diarree heeft, bloed bij de ontlasting ziet of onverklaard afvalt, moet niet blijven afwachten maar naar de huisarts. Zeker bij familieleden met IBD of andere auto-immuunziekten is het verstandig laagdrempelig verder onderzoek te laten doen. Hoe eerder de ontsteking wordt herkend en behandeld, hoe groter de kans om blijvende darmschade en operaties te voorkomen.​