Dit is hoe het echt is om een ​​kind te hebben

Dit is hoe het echt is om een kind te hebben: geen roze wolk, maar een marathon op weinig slaap. Ouders zijn gemiddeld iets gelukkiger rond de geboorte, maar al snel slaat de combinatie van werk, zorg en prestatiedruk genadeloos toe. Toch willen de meesten hun nieuwe leven, met al zijn chaos, niet meer inruilen. De Frankfurter Allgemeine vroeg aan een aantal jonge ouders hoe het gaat. En of ze het zich zo hadden voorgesteld

Wie een kind krijgt, verandert minder dan je denkt: je blijft dezelfde persoon, maar met een permanent volle agenda en een hoofd dat nooit meer helemaal uitgaat. Je carrière loopt door, maar in horten en stoten – op maandag topoverleg, op dinsdag gebeld door de opvang: kind ziek, kom nu. “Verenigbaarheid” blijkt in de praktijk vaak niet meer dan een reeks plannen die continu moeten worden bijgesteld.[

De partner blijkt in dat alles cruciaal. Onderzoek laat zien dat de kwaliteit van de partnerrelatie sterk samenhangt met hoe een kind zich sociaal en emotioneel ontwikkelt. In gewone-mensen-taal: als je relatie een mijnenveld is en de zorg ongelijk verdeeld is, betaalt een kind daar vroeg of laat de prijs voor. Omgekeerd kan een tweede, echt meewerkende volwassene het verschil zijn tussen gesloopt zijn en nét overeind blijven.

Fysiek is een zwangerschap geen filtertje maar groot onderhoud: het lichaam verandert definitief, het herstel duurt vaak langer dan de “snap back”-mythe suggereert. Daar bovenop worstelen jonge ouders met prestatiedruk op werk en thuis; bijna één op de vijf werknemers heeft burn-outklachten, met de hoogste percentages bij de groep 25-34 jaar – precies de leeftijd van veel jonge ouders. Geen wonder dat steeds minder Nederlanders überhaupt nog een kind willen, of de keuze radicaal uitstellen.​

En toch: tussen de kapotte nachten, stapels was en uitgevallen opvangmomenten door, gebeurt er iets dat moeilijk in statistieken past. Ouders beschrijven de eerste jaren vaak als een staat van lichte roes: te moe om alles scherp te analyseren, maar overdonderd door de nabijheid van dat nieuwe leven. Het leven wordt anders, rommeliger en minder controleerbaar – maar voor velen ook voller en betekenisvoller dan ze van tevoren hadden kunnen plannen.