Deze ranking uit de New York Times zet Oranje plots tussen de absolute WK-favorieten – klopt dat beeld wel?

Nederland heeft met de 5-1-zege op Zweden een flinke sprong gemaakt in de krachtschatting van het WK door NYT/The Athletic, de sporttak van The New York Times Company: Oranje staat nu vijfde in de ranglijst van alle 48 deelnemende landen, een stijging van drie plaatsen.

In de meest recente herwaardering van de 48 WK-deelnemers plaatst The Athletic alleen Frankrijk, Argentinië, Duitsland en Engeland boven Nederland. De analisten wijzen vooral op de overtuigende manier waarop de ploeg van Ronald Koeman Zweden fileerde: Brian Brobbey kreeg voor het eerst een basisplaats, scoorde twee keer en “ramde door de Zweedse defensie heen”. Ook Cody Gakpo en Crysencio Summerville kwamen op het scoreformulier, waarmee de aanval volgens het stuk “natuurlijk in elkaar overliep”.

De context is gunstig: met een laatste groepsduel tegen het geplaagde Tunesië, dat al is uitgeschakeld met een doelcijfersaldo van min acht, lijkt groepswinst voor Nederland binnen handbereik. De groep die op papier nog lastig oogde, wordt in New York nu vooral gezien als springplank richting knock-outfase.

De ranking van The Athletic (NYT) is geen officiële FIFA-lijst, maar een dynamische krachtmeting op basis van vorm, tegenstand en statistische modellen. Frankrijk blijft nummer één na een 3-1-zege op Senegal, terwijl Argentinië tweede staat na een hattrick van de 38-jarige Lionel Messi tegen Algerije. Duitsland en Engeland completeren de top vier, maar Nederland wordt nu nadrukkelijk genoemd in hetzelfde adem als de traditionele favorieten.

Dat is een duidelijke kentering: voorafgaand aan het toernooi werd Oranje eerder als outsider dan als topfavoriet gezien. De combinatie van jong aanvallend talent en een relatief overzichtelijke route uit de groepsfase zorgt er nu voor dat de kansen van Nederland in internationale media merkbaar optimistischer worden ingeschat.

The Athletic benadrukt dat één goede groepswedstrijd geen garantie is voor succes in de latere rondes, maar ziet “momentum” en een logische, goed uitgebalanceerde aanval als belangrijke troeven van Nederland. De wedstrijd tegen Tunesië geldt daarbij als graadmeter: als Oranje ook dan overtuigt, kan de positie in de ranglijst verder verbeteren en neemt de druk op de gevestigde favorieten toe.

Tegelijk laat de miserabele uitschakeling van Tunesië – trainer ontslagen na één duel, twee forse nederlagen, laatste plaats in de ranking – zien hoe genadeloos dit uitgebreide WK is voor landen die niet meteen aanhaken bij het niveau. Of Oranje daar gebruik van maakt en zich definitief meldt in de absolute wereldtop, is nu vooral een kwestie van constant blijven presteren.