Gevangen stank? De recirculatieknop wordt vaak verkeerd gebruikt, dit is hoe het werkt

Je rijdt lekker over de snelweg als er ineens een vieze geur de auto binnendringt. De een grijpt meteen naar de recirculatieknop, de ander vindt dat juist een slecht idee. Een terugkerend discussiepunt: wie van de twee heeft er nu gelijk?

Het is een discussie die in menig auto weleens is gevoerd: ruik je iets vies van buiten, moet je dan die recirculatieknop indrukken? Of zit de stank dan alleen maar gevangen in je auto en kun je beter gewoon frisse lucht blijven binnenlaten?

Hoe zit het nu precies met deze knop, die je meestal herkent aan het icoontje van een auto met een gebogen pijltje erin? De knop doet exact wat de naam al zegt: hij laat de lucht die al in je auto zit rondcirculeren, in plaats van nieuwe lucht van buiten aan te zuigen. Je sluit de buitenwereld dus tijdelijk af van je interieur.

Ruik je iets vies? Dan is het slimste wat je kunt doen: zo snel mogelijk die knop indrukken. Op het moment dat je de stank voor het eerst ruikt, zit je auto er echt nog niet helemaal vol mee. Je hoeft dus niet bang te zijn dat je alleen maar bedorven lucht blijft rondpompen.

Zodra je het vermoeden hebt dat je de vieze zone weer voorbij bent, moet je de recirculatiestand direct weer uitzetten. Blijft er namelijk geen verse lucht binnenkomen, dan wordt het al snel muf in de auto en loopt het CO2-gehalte op. Daar word je slaperig en suf van achter het stuur, precies wat je niet wilt tijdens het rijden.

Handig detail: veel moderne auto's schakelen de recirculatiestand tegenwoordig zelf automatisch weer uit na een tijdje. Rijd je in een ouder model, dan zul je toch echt zelf op moeten letten.