Ze maakten lunges, draaiden pirouettes, voerden kungfu-bewegingen uit en maakten zelfs backflips om vervolgens gecontroleerd op hun knieën te landen. En geen enkele viel om. Tijdens het jaarlijkse Spring Festival Gala van de China Media Group, de best bekeken televisie-uitzending van China, stonden maandagavond niet popsterren maar humanoïde robots in de spotlights.
De show was indrukwekkend. Maar achter het spektakel schuilt een grotere vraag: als robots nu al kunnen dansen en een vechtsport uitvoeren, wat kunnen ze dan nog meer?
De robots, ontwikkeld door meerdere Chinese bedrijven, voerden een choreografie uit samen met menselijke dansers. Online werden de beelden direct vergeleken met de nieuwjaarsshow van vorig jaar. Toen waren er ook robots te zien, maar hun bewegingen beperkten zich grotendeels tot lopen, draaien en simpele trappen. Dit jaar oogde het geheel vloeiender, sneller en technisch geavanceerder.
Volgens Kyle Chan, technologiespecialist bij de Brookings Institution, zijn dit soort optredens geen toeval. “Beijing gebruikt deze publieke robotshows om zowel binnenlands als internationaal publiek te imponeren met China’s technologische slagkracht”, stelt hij. Humanoïde robots zijn zichtbaar en tastbaar. Anders dan abstracte AI-modellen zijn ze begrijpelijk voor een breed publiek: je ziet direct wat ze kunnen.
Chan wijst op de groeiende technologische rivaliteit tussen China en de Verenigde Staten. “Op het gebied van AI gaan de VS en China nek-aan-nek. Maar bij humanoïde robots kan China claimen voorop te lopen, zeker als het gaat om opschaling van productie.”
Ook Georg Stieler, hoofd robotica bij technologieadviesbureau Stieler Technology and Marketing, benadrukt de symboliek van het optreden. Wat deze gala-uitzending onderscheidt van vergelijkbare shows elders, zegt hij, is “de directe pijplijn van industrieel beleid naar prime time-spektakel”.
Duizenden repetities
Toch plaatst Stieler kanttekeningen. Een geslaagde podiumshow betekent niet automatisch dat robots klaar zijn voor de fabriekshal. De dansbewegingen zijn volgens hem het resultaat van duizenden repetities. “Je kunt ze niet zomaar vragen om ineens iets compleet anders te doen.” De routines vereisen weinig omgevingswaarneming en draaien vooral om imitatie en balanscontrole. Betrouwbaarheid in een chaotische, ongestructureerde omgeving – essentieel voor industriële inzet – is een andere orde van grootte.
Desondanks onderstreept de onthulling van deze nieuwe generatie robots China’s ambities. Eind 2024 telde het land volgens staatsdata ruim 451.000 geregistreerde smart-roboticabedrijven, met een gezamenlijk kapitaal van omgerekend bijna 800 miljard euro. Beleidsprogramma’s als Made in China 2025 en het 14e Vijfjarenplan hebben robotica en AI tot speerpunten gemaakt.
Investeringsbank Morgan Stanley verwacht dat de verkoop van humanoïde robots in China in 2026 zal verdubbelen tot 28.000 stuks. Ook Elon Musk, die met Tesla inzet op zijn Optimus-robot, noemde Chinese bedrijven onlangs zijn grootste concurrenten. “Mensen buiten China onderschatten het land”, zei hij.
Volgens technologiehoogleraar Marina Zhang van de University of Technology Sydney markeert de zichtbare showcase mogelijk een nieuwe fase in China’s maakstrategie: van goedkope assemblage naar hoogwaardige, slimme productie met robots als spil.
De dansende machines zijn dus meer dan entertainment. Ze zijn een geopolitiek statement, verpakt in een perfecte pirouette.