Zo slecht (en onnodig) is bleekwater

zondag, 22 februari 2026 om 11:02

141_141_3_515540_0_nl_pb_bleekwater_1000_ml_1000ml

Hoe schoner, hoe beter, zou je denken. Maar één van de hardnekkigste “schoonmakers” in onze kasten is in werkelijkheid vooral een probleemmaker: bleekwater. Het spul dat alles spierwit maakt, blijkt voor je gezondheid, je huis én het milieu een stuk minder onschuldig dan het etiket suggereert.

Bleek maakt wit – maar niet schoon

Bleekwater is in de basis een oplossing van chloorverbindingen. Het breekt kleurstoffen af en doodt een deel van de bacteriën. Dat klinkt effectief, maar er zit een addertje onder het gras: bleek bleekt, het maakt nauwelijks echt schoon. Vet, zeepresten en kalk blijven gewoon zitten. Je wc‑pot lijkt na een scheut bleek brandschoon, maar in werkelijkheid heb je vooral de vlekken onzichtbaar gemaakt.

Voor goede hygiëne is mechanische reiniging – schrobben met een middel dat vet en vuil oplost – veel belangrijker dan iets “doodgieten” met chloor. Een allesreiniger, wc‑reiniger of wat groene zeep doet dat werk beter en veiliger.

Hoe slecht is bleekwater voor je gezondheid?

Bleekwater is een bijtend middel. Op de huid kan het irritatie of zelfs lichte brandwonden geven; in je ogen kan het serieuze schade veroorzaken. Inademen van de dampen is al helemaal geen goed idee, zeker niet in een kleine badkamer of slecht geventileerde wc. Mensen met gevoelige luchtwegen of astma merken soms direct dat hun keel en longen protesteren.

Nog gevaarlijker wordt het bij inslikken, ook in kleine hoeveelheden. Kinderen zijn daar extra kwetsbaar voor. Een slok uit een fles of schoonmaakemmer kan leiden tot hevige irritatie van mond, keel en slokdarm en soms tot blijvende schade. Dat is de reden dat antigif‑centra ieder jaar waarschuwingen blijven herhalen.

Het echte risico: giftige gassen

Het grootste gevaar van bleekwater zit misschien wel in wat er gebeurt als je het verkeerd gebruikt. Bleek mag je nooit mengen met:

azijn
ontkalkers of andere zure middelen
ammoniak
veel toiletreinigers
sommige alcoholhoudende producten

Die combinaties kunnen giftige gassen opleveren, zoals chloorgas en chloraminen. Dat zijn stoffen die je ogen en luchtwegen direct aantasten en in hoge concentraties levensgevaarlijk kunnen zijn. Een veelvoorkomend scenario: iemand gooit bleek in de wc, daaroverheen een zure ontkalker, laat de deur dicht en komt na een paar minuten terug in een soort mini‑gaskamer.

Zelfs plassen in een wc waar net royaal bleek in is gegoten, kan al zorgen voor extra chloordampen door de zuren in urine. Allesbehalve fris.

Slecht nieuws voor het milieu

Bleekwater is ook geen vriend van de natuur. Chloorverbindingen zijn schadelijk voor waterorganismen en breken niet altijd snel af. Ze belanden via de gootsteen en het toilet in het oppervlaktewater, waar ze bijdragen aan vervuiling.

Bovendien kost de productie van chloor veel energie en chemische bewerking. Voor het milieu is het gebruik van bleekwater dus dubbel ongunstig: bij de productie én bij het wegspoelen.

Wanneer is bleekwater wél te verdedigen?

Er zijn situaties waarin een chlooroplossing een rol kan spelen, bijvoorbeeld bij:

het ontsmetten na een overstroming of rioolvervuiling
specifieke medische of professionele toepassingen, onder strikte richtlijnen

Maar dat zijn uitzonderlijke omstandigheden, waarbij exact wordt voorgeschreven hoe je het moet gebruiken: juiste dosering, beschermingsmiddelen, handschoenen, bril, en altijd goede ventilatie. Dat heeft weinig te maken met de wekelijkse huishoudschoonmaak.

Wie zijn huis écht schoon en veilig wil houden, is beter af met eenvoudige middelen zoals zeep, allesreiniger, azijn, soda en een goede borstel. Bleekwater hoort – als je het al in huis wilt hebben – in de categorie “noodverband”, niet in de emmer voor de wekelijkse poetsbeurt.