Vergeet de beurs: hier parkeren de superrijken hun geld

donderdag, 30 april 2026 om 6:03

ff83a9a009eaba6aa2cbe4f178e2a663e223f805

De superrijken schuiven hun geld steeds nadrukkelijker weg van de beurs naar de zogenoemde ‘alternatieven’: private equity, private credit, vastgoed en infrastructuur.

Als mensen aan beleggen denken, denken ze meestal aan aandelen, maar een groeiend deel van het vermogen van de superrijken zit daar helemaal niet meer in. Family offices – de investeringsvehikels van ultrarijke families – hebben inmiddels rond de 40 tot 45 procent van hun vermogen in alternatieve beleggingen als private equity, vastgoed, infrastructuur en private credit. Dit zijn investeringen die je niet met één klik weer verkoopt, en juist dat lange, trage geld is precies wat de superrijken zoeken.

Van aandelen naar ‘echte’ assets: hoe de superrijken inzetten op de wereld van morgen

Private equity blijft een kernonderdeel: via fondsen stappen zij in niet-beursgenoteerde bedrijven die bewust uit de schijnwerpers van de markt blijven. Daarnaast groeit private credit snel: rijke families treden op als bank en verstrekken rechtstreeks leningen aan bedrijven, in ruil voor vaste rente en vaak stevige zekerheden. Vastgoed en infrastructuur – van datacenters en logistieke hallen tot energie- en stroomnetwerken – winnen terrein als tastbare bezittingen die inflatiebescherming en lange contractinkomsten beloven.

De stille machtsverschuiving

Een recente peiling onder family offices komt uit op gemiddeld 42 procent van de portefeuille in ‘alternatives’ als private equity, vastgoed, infrastructuur en hedgefondsen.
Sommige ultrarijken gaan nog verder en hebben 35 procent of meer uitsluitend in private markten zitten.
Tegelijkertijd daalt het enorme cashbufferpark dat na de coronajaren was opgebouwd: contanten normaliseren naar ongeveer een kwart van het vermogen, terwijl alternatieven en obligaties juist in gewicht toenemen.

Denken in megatrends, niet in kwartalen

Opvallend is minder wáár, en meer hóe de superrijken investeren. Zij sturen hun geld naar lange, structurele trends: vergrijzing, energietransitie, digitalisering, schaarste aan infrastructuur en data. De keuze voor private markten en infrastructuur is tegelijk een vlucht uit de grilligheid van kwartaalcijfers én een weddenschap op de wereld van morgen, niet op de hype van vandaag.

Wie hun strategie wil kopiëren, moet dus niet alleen naar producten kijken, maar vooral naar tijdshorizon: langzaam rijk worden is het nieuwe ultieme privilege.