Wat gebeurt er met je pensioen als je overlijdt?

Je spaart er decennialang voor, maar wat als je het zelf niet meer meemaakt? Wie overlijdt vóór of na de AOW-leeftijd laat een pensioenpotje achter dat lang niet altijd vanzelf naar de nabestaanden gaat. Hoe dat precies werkt, hangt af van twee pijlers: de AOW van de overheid en het aanvullend pensioen via werkgever of verzekeraar.

De AOW stopt op de dag ná het overlijden. De Sociale Verzekeringsbank krijgt het bericht doorgaans automatisch via de gemeente en zet de betaling stop. Nabestaanden hebben vaak recht op een eenmalige overlijdensuitkering ter hoogte van één maand bruto-AOW, plus het opgebouwde vakantiegeld. Voor een alleenstaande AOW'er komt dat in 2026 neer op € 1.637,57 bruto, voor samenwonenden op € 1.122,12 per persoon. De achterblijvende partner met AOW schuift automatisch door naar het hogere alleenstaandentarief — een verschil van zo'n € 515 bruto per maand.

Bij het aanvullend pensioen is het beeld grilliger. Onder de nieuwe Pensioenwet is het partnerpensioen maximaal 50% van het laatstverdiende salaris, en het wezenpensioen maximaal 20%. Belangrijk verschil met vroeger: de hoogte hangt niet langer af van het aantal dienstjaren. Wezen krijgen voortaan uitkering tot hun 25e. Wie overlijdt vóór de pensioendatum laat een partner achter die — afhankelijk van de regeling — soms een levenslange uitkering krijgt, soms niets. Stopt het dienstverband, dan vervalt de dekking vaak ook.

De jongere partner die nog geen AOW heeft, kan onder strikte voorwaarden een Anw-uitkering krijgen van maximaal € 1.550,44 bruto: er moet een kind onder de achttien zijn, óf minstens 45% arbeidsongeschiktheid.

Kortom: zonder pensioenoverzicht weten nabestaanden vaak níet wat hen toekomt — en dat kan het verschil maken tussen comfortabel rouwen of financieel kopje-onder gaan.