De kinderen van 100-plussers worden ook heel oud: is hun dieet de crux?

Word je ouder dan gemiddeld? Dan heb je misschien niet alleen goede genen, maar ook betere eetgewoonten meegekregen. Dat blijkt uit een nieuwe studie van Tufts University. Onderzoekers keken naar de kinderen van mensen die 100 jaar of ouder werden en ontdekten dat zij gemiddeld iets gezonder eten dan anderen.

De studie maakt deel uit van de grootschalige New England Centenarian Study. Al sinds 1995 worden hiervoor honderdjarigen en hun families gevolgd. De kinderen van deze ‘superoudjes’ zijn inmiddels zelf vaak in de 80 of 90.

Wat eten ze dan anders? Volgens de onderzoekers kiezen deze kinderen vaker voor vis, groenten en fruit. Tegelijkertijd eten ze minder suiker en vooral minder zout. Geen revolutionaire inzichten, maar wel opvallend: deze relatief kleine verschillen lijken samen te hangen met een lager risico op beroertes, dementie en hartziekten. “Voeding is een factor waar je zelf invloed op hebt”, zegt onderzoeker Erfei Zhao. “Het kan bepalen hoe lang én hoe gezond je leeft.”

Dat genetica een rol speelt bij een lang leven is bekend, mogelijk tot zo’n 50 procent. Maar de omgeving is minstens zo belangrijk. “We zien dat gedrag, zoals eetpatronen, de voordelen van goede genen kan versterken.”

Opvallend: opleiding en inkomen spelen ook een grote rol. Mensen met een hogere opleiding eten gezonder, ongeacht hun afkomst. Het verschil tussen kinderen van 100-jarigen en anderen verdwijnt grotendeels als beide groepen hoogopgeleid zijn.

Toch eet ook deze ‘bevoorrechte’ groep niet perfect. Zowel zij als de controlegroep halen vaak niet de aanbevolen hoeveelheden volkorenproducten en peulvruchten zoals bonen en linzen.

Volgens onderzoeker Andres V. Ardisson Korat moet gezond eten toegankelijker worden: “Niet iedereen groeit op met deze voedingspatronen. We moeten zorgen dat gezonde keuzes betaalbaar en makkelijk zijn.”

Het uiteindelijke doel? Niet alleen langer leven, maar vooral gezonder ouder worden. Dus minder jaren in slechte gezondheid en een kortere periode van achteruitgang aan het eind van het leven.

Bron: Phys.org