Dokters dachten dat ze last had van de overgang. Het was kanker

zaterdag, 21 februari 2026 om 10:24

Journaliste Jessica Toonkel van de WSJ kampte twee jaar met jeuk die dokters toeschreven aan de overgang. Het was stadium 2 lymfeklierkanker. Waarom mist de geneeskunde vrouwenklachten zo vaak?

Jessica Toonkel rende 's ochtends haar rondjes, maar de jeuk kroop over haar rug, buik en ledematen. Zweten verergerde het. Dokters schreven het toe aan hormonale schommelingen: perimenopauze, gluten, stress. Ze slikte biologische medicijnen, dronk selderijsap en probeerde progesteroncrème. Niets hielp.

Uiteindelijk, uitgeput op de spoed, toonde een CT-scan een massa in haar long en vochtophoping. Biopsie bevestigde kanker. Na zes maanden chemo is ze in remissie. De jeuk verdween al na twee infusen. Haar ervaring onderstreept een breder probleem: geneeskunde baseert zich op mannelijke normen, waardoor vrouwen later gediagnosticeerd worden.

Jeuk als alarmsignaal 

 Twee jaar lang, elf dokters en talloze hormooncrèmes: journaliste Jessica Toonkel hoorde overal dat haar hardnekkige jeuk door perimenopauze kwam. Tot een scan een 10 cm-tumor in haar long onthulde – stadium 2 Hodgkin-lymfoom. Haar verhaal uit de WSJ legt bloot hoe medische bias vrouwenklachten bagatelliseert. Studies tonen: vrouwen wachten langer op diagnose, vaak door stereotypen over 'hormonale hysterie

Vrouwen wachten bij kanker soms maanden langer dan mannen. Symptomen als vermoeidheid of pijn worden afgedaan als menopauze. In Nederland waarschuwt Kanker.nl voor overlappende klachten, maar structurele bias blijft. Patiënten moeten bijven vragen om scans.

Deze casus pleit voor meer bewustzijn. Dokters: luister naar vrouwen. Vrouwen: eis second opinions. Vroeg signaleren redt levens.