Kun jij je eigen knorrende maag herkennen? Die zegt iets over je gezondheid

Een knorrende maag kennen we allemaal. Meestal is het een teken dat het tijd is om te eten, maar hoe goed luisteren we eigenlijk naar de signalen van onze darmen? Britse onderzoekers bedachten een opmerkelijke test om daarachter te komen: kunnen mensen het geluid van hun eigen maag herkennen?

Voor de studie kregen 45 gezonde vrijwilligers een digitale stethoscoop op hun buik. Vervolgens luisterden ze naar twee geluidsfragmenten van vijftien seconden: één live-opname van hun maag en één opname die enkele minuten eerder was gemaakt. De vraag was simpel: welk geluid was op dat moment écht?

De deelnemers deden de test in drie situaties: na drie uur vasten, na het drinken van bruiswater en na een eiwitrijke maaltijdvervanger.

De uitkomst? De meeste mensen bleken nauwelijks beter te scoren dan toeval. Ze herkenden de live-opname in ongeveer 56 tot 60 procent van de gevallen, waar 50 procent al met gokken haalbaar is.

Toch zien de onderzoekers het experiment als een succes. Het doel was niet om aan te tonen dat iedereen zijn eigen maaggeluiden herkent, maar om verschillen tussen mensen te meten. Ongeveer een op de vijf deelnemers scoorde duidelijk beter dan toeval, en na het drinken van bruiswater of de maaltijdvervanger liep dat op tot ongeveer een op de vier.

Volgens de onderzoekers zegt dit iets over interoceptie: het vermogen om signalen uit het eigen lichaam waar te nemen en te interpreteren. Dat wordt ook wel het 'zesde zintuig' genoemd. Het helpt ons onder meer om honger, dorst, stress, pijn en emoties te herkennen.

Dat vermogen verschilt sterk per persoon. Wie weinig gevoel heeft voor lichaamssignalen, kan bijvoorbeeld te laat merken dat hij honger of dorst heeft. Aan de andere kant kan een té sterke focus op lichamelijke sensaties juist bijdragen aan angst of paniek.

De nieuwe test biedt onderzoekers een eenvoudige en niet-invasieve manier om de communicatie tussen darmen en hersenen te bestuderen. Dat kan belangrijk zijn voor aandoeningen waarbij die verbinding mogelijk verstoord is, zoals het prikkelbaredarmsyndroom (PDS), eetstoornissen, angst en depressie.

Opvallend is ook dat onze interpretatie van een knorrende maag deels aangeleerd lijkt. Kinderen leren vaak van hun ouders dat een rommelende buik betekent dat ze honger hebben. Daardoor geven we later in ons leven betekenis aan geluiden en gevoelens uit onze buik – ook als die niet altijd hetzelfde betekenen.

Bron: Science Alert