Testosteron wordt voor
vrouwen gepresenteerd als een wondermiddel voor meer libido, energie en spieren, maar de hype gaat sneller dan de wetenschap kan bijhouden.
Wat begint als een belofte van een “nieuw leven” kan uitlopen op een medisch experiment met onbekende langetermijnrisico’s.
De nieuwe libido-belofte
In sportscholen, online “longevity”-klinieken en via influencers wordt testosteron steeds vaker aangeprezen als kortste weg naar meer
seks, meer spiermassa en minder vermoeidheid. Vooral vrouwen rond de
overgang melden dat ze dankzij gel of implantaten ineens weer energie hebben, PR in het krachthonk boeken en “weer zin hebben, elke avond”. Die verhalen sluiten naadloos aan bij een bredere trend: de obsessie met “healthspan”, langer vitaal blijven in plaats van alleen langer leven.
Tussen medische indicatie en lifestyle
Medisch gezien is er wél een serieuze aanleiding: bij een deel van de postmenopauzale vrouwen met hypoactieve seksuele verlangensstoornis (HSDD) kan lage-dosering
testosteron het seksueel welbevinden aantoonbaar verbeteren. Tegelijk wijzen internationale richtlijnen erop dat er geen enkel testosteronproduct officieel voor vrouwen is geregistreerd; artsen werken dus off label en benadrukken dat bewijs voor effect vooral beperkt is tot lage libido, niet tot algemene “energieboosts” of spieropbouw.
Het helpt niet echt
Uit internationale data en marktanalyses blijkt dat testosteronrecepten voor vrouwen in westerse landen de afgelopen tien jaar met grofweg 50 procent zijn toegenomen, mede aangejaagd door telezorg, wellnessklinieken en sociale media. Britse en Amerikaanse specialisten signaleren dat middelbare vrouwen zich in toenemende mate melden met de verwachting dat testosteron een compleet pakket aan overgangsklachten oplost – van vermoeidheid tot humeur en gewicht – terwijl de onderliggende studies zich vrijwel uitsluitend richten op seksuele functie
De blinde vlek: dosering en risico’s
Juist daar wringt het: over de juiste dosering bij vrouwen is weinig bekend, en langetermijnonderzoek naar veiligheid ontbreekt grotendeels. Bij te hoge doses worden steeds vaker klachten gemeld als acne, haargroei in het gezicht, het dieper worden van de stem en vergroting van de clitoris – effecten die deels onomkeerbaar kunnen zijn. Toch spelen commerciële klinieken en influencers handig in op het gevoel dat de reguliere geneeskunde vrouwen met seksuele en overgangsklachten jarenlang niet serieus heeft genomen.
Van zelfbeschikking naar hormoonoptimisme
De trend raakt daarmee aan een groter maatschappelijk debat: hoeveel risico willen we nemen om ons lichaam te optimaliseren en ouderdom uit te stellen? Voor sommige vrouwen betekent testosteron een herwonnen gevoel van controle op lijf en verlangen, voor anderen een dure en potentieel riskante zoektocht naar een ideaal dat vooral online wordt geprojecteerd. De vraag is minder óf vrouwen recht hebben op deze therapie, dan wel of het systeem dat hen nu testosteron verkoopt hun gezondheid even serieus neemt als hun onvrede.