Klopt het gezegde 'once a cheater, always a cheater' echt?

Je hoort het overal: wie één keer vreemdgaat, doet het weer. Maar is dat ook wetenschappelijk bewezen? Onderzoekers volgden 484 mensen door meerdere relaties heen en de conclusie is duidelijk.

Klinisch psychologen van de University of Denver volgden bijna vijfhonderd jonge Amerikanen via een reeks vragenlijsten over hun gedrag in opeenvolgende relaties. Wie ooit vreemdging, heeft drie keer zoveel kans om het in de volgende relatie wéér te doen. En wie ooit bedrogen werd, of het zelfs maar vermoedde, loopt twee tot vier keer meer risico om ook in de volgende relatie slachtoffer te worden.

Maar liefst 40% van de ongehuwde stellen in het onderzoek had te maken met ontrouw. "Het verleden doet ertoe voor relaties", zegt hoofdonderzoeker Kayla Knopp. "Wat we op elk moment in onze romantische geschiedenis doen, blijkt uiteindelijk te beïnvloeden wat er daarna gebeurt."

Eén stereotype sneuvelt meteen in het onderzoek: mannen en vrouwen bleken even vaak vreemd te gaan én even vaak bedrogen te worden. Het beeld dat vreemdgaan iets is wat mannen doen en vrouwen moeten verduren, klopt volgens de data gewoon niet.

Waarom gaan sommige mensen keer op keer vreemd? Onderzoekers zien een duidelijk verband met bepaalde persoonlijkheidstrekken: lage consciëntieusheid, een sterke behoefte aan spanning en sensatie en hogere scores op narcisme, psychopathie en Machiavellisme. Sommige mensen worden simpelweg sterker aangetrokken door nieuwigheid, risico en het krijgen van wat ze willen; ook als ze al een partner hebben.

Ook hechtingsstijl speelt een rol. Mensen met een angstige hechtingsstijl gaan soms vreemd omdat ze op zoek zijn naar bevestiging of omdat ze willen bewijzen dat ze nog steeds begeerlijk zijn. Van partner wisselen, verandert dus niet automatisch de gewoontes die iemand meeneemt naar de volgende relatie.

Toch waarschuwt Knopp voor te zwart-witte conclusies. Ze benadrukt dat het gaat om statistische kansen, niet om een onontkoombaar lot. "Er zijn heel veel mensen die deze patronen doorbreken", zegt ze. Het doel van het onderzoek was om risicofactoren in kaart te brengen, niet om mensen voor altijd af te schrijven.

Het gezegde "once a cheater, always a cheater" is dus iets te kort door de bocht. Wetenschappelijk correcter zou zijn: eenmaal bedrogen, aanzienlijk grotere kans om het weer te doen.

Bron: Vice