Worden vrouwen vaker ongelukkig van het huwelijk?

Je zou denken dat je met elkaar trouwt omdat je daar allebei gelukkiger van wordt. Maar is dat wel zo? Steeds meer experts stellen dat het vooral de man is die profiteert, terwijl de vrouw alleen beter af zou zijn.

Vergelijkende onderzoeken laten doorgaans zien dat getrouwde mensen en mensen in een vaste relatie iets gelukkiger zijn dan singles. Dat geldt voor zowel mannen als vrouwen, al zijn de verschillen klein.

Toch zegt zo’n vergelijking niet alles. Gelukkige mensen hebben nu eenmaal meer kans om te trouwen. Het is dus goed mogelijk dat het huwelijk niet gelukkiger maakt, maar dat gelukkigere mensen vaker in het huwelijk stappen.

Onderzoekers die dezelfde personen jarenlang volgen, zien vaak het zogenoemde ‘honeymoon-effect’: in de aanloop naar een huwelijk en vlak erna stijgt het geluksgevoel. Daarna zakt het weer langzaam terug naar het oude niveau. Dat past bij wat psychologen de ‘hedonic treadmill’ noemen: mensen wennen aan grote levensgebeurtenissen – positief én negatief – en keren uiteindelijk terug naar hun basisniveau van geluk.

Toch zijn er ook studies die een langdurig positief effect van een huwelijk of een stabiele relatie laten zien. Eén factor springt eruit: wie zijn of haar partner als beste vriend beschouwt, profiteert veel sterker van het huwelijk dan wie dat niet doet.

De conclusie lijkt helder: het huwelijk op zichzelf garandeert niets. De kwaliteit van de relatie is doorslaggevend. Een hechte, warme relatie kan het geluk vergroten. Een middelmatig of conflictueus huwelijk kan het tegenovergestelde effect hebben.

En de kansen? In de Verenigde Staten eindigt 40 tot 50 procent van de huwelijken in een scheiding – vaker aangevraagd door vrouwen dan door mannen. Dat betekent dat de kans dat een huwelijk standhoudt ongeveer een op twee is. De kans op een langdurig én gelukkig huwelijk ligt nog lager.

Trouwen is daarmee, zoals sommige onderzoekers het noemen, een beetje als meedoen aan de loterij.

Een opvallende aanwijzing voor waarom duurzame, gelukkige relaties relatief zeldzaam zijn, komt van datingapps zoals Tinder. Onderzoek naar swipegedrag liet zien dat heteroseksuele mannen het merendeel van de vrouwen ‘liken’, terwijl 78 procent van de heteroseksuele vrouwen slechts 20 procent van de mannen aantrekkelijk genoeg vindt om naar rechts te swipen.

Dat suggereert dat aantrekkelijkheid ongelijk verdeeld is en dat veel vrouwen mogelijk concurreren om een relatief kleine groep mannen. Of dit verschil voortkomt uit uiteenlopende doelen (mannen vaker casual, vrouwen vaker op zoek naar iets serieus) is niet helemaal duidelijk. Maar het maakt wel duidelijk dat het vinden van een passende partner niet vanzelfsprekend is.

Dat betekent echter niet dat wie single blijft, per definitie ongelukkig is. In een Britse studie gaf 61 procent van de alleenstaande vrouwen en 49 procent van de alleenstaande mannen aan tevreden te zijn met hun relatiestatus. Dat percentage kan zelfs hoger uitvallen als het stigma rond single-zijn afneemt.

Toch ervaren veel singles sociale druk om te trouwen. Misschien zou het beter zijn als familie en vrienden hun keuzes respecteren. Minder druk kan voorkomen dat mensen om de verkeerde redenen trouwen en zo het aantal mislukte huwelijken verminderen.

Op feestdagen lijken de straten leeg en ontstaat het idee dat “iedereen” gezellig thuis zit met partner en gezin. In werkelijkheid zitten miljoenen mensen alleen thuis. Niet omdat ze per se ongelukkig zijn, maar omdat niemand de eerste wil zijn die alleen naar buiten gaat.

Het perfecte huwelijk is dus geen garantie op geluk. En single zijn is geen synoniem voor falen. Misschien is het echte inzicht wel dat geluk – met of zonder partner – minder maakbaar is dan we denken.

Bron: Psychology Today