Keir Starmer raakt steeds dieper verstrikt in de nasleep van het
Jeffrey Epstein‑schandaal via zijn omstreden vertrouweling Peter Mandelson, en de vraag is hoe lang zijn politieke kapitaal dit nog kan verdragen.
Net nu Europa sterke leiders nodig heeft, gaat het slecht met bijna allemaal. Macron is zeer impopulair en aan zijn laatste anderhalf jaar bezig. Merz van Duitsland doet het ook niet goed en daalt in de peilingen. En Starmer is op buitenlands terrein een uitstekende leider, maar binnenlands verliest hij steeds meer populariteit.
Starmer raakt steeds dieper verstrikt in de nasleep van het Jeffrey Epstein‑schandaal via zijn omstreden vertrouweling Peter Mandelson, en de vraag is hoe lang zijn politieke kapitaal dit nog kan verdragen.
De Britse premier ligt zwaar onder vuur vanwege zijn beslissing om Labour‑veteraan Peter Mandelson tot ambassadeur in Washington te benoemen, ondanks diens jarenlange, goed gedocumenteerde vriendschap met zedendelinquent
Jeffrey Epstein. Mandelson onderhield contact met Epstein van ten minste 2002 tot 2011, ook nadat Epstein in 2008 schuldig had bekend aan het ronselen van een minderjarige voor prostitutie, en noemde hem in een brief zelfs zijn “best pal”. Uit vrijgegeven documenten en e‑mails blijkt dat de relatie warm bleef na de veroordeling en dat Mandelson Epstein aanmoedigde en regelmatig contact met hem hield.
Starmer zegt dat hij door het Foreign Office onvolledig is geïnformeerd over de veiligheidsbeoordeling rond Mandelson en dat topambtenaren de waarschuwingen over diens Epstein‑banden hebben afgezwakt of genegeerd. Tegelijkertijd tonen vrijgegeven regeringsstukken en mediaberichten aan dat hij al in 2025 expliciet was gewaarschuwd voor het “reputatierisico” van Mandelsons verleden, maar desondanks de benoeming doorzette. Inmiddels is Mandelson ontslagen, zijn er huiszoekingen geweest op adressen die aan hem gelinkt worden en groeit de druk op Starmer om volledige openheid te geven of zelfs op te stappen.
In eerdere optredens bood Starmer al excuses aan de slachtoffers van Epstein aan, omdat hij naar eigen zeggen te veel had vertrouwd op “Mandelsons leugens”, maar dat heeft de politieke storm tot nu toe niet doen luwen. Binnen en buiten zijn partij nemen de stemmen toe die stellen dat zijn oordeel en geloofwaardigheid blijvend zijn aangetast.