Donald Trump heeft een nieuw drukmiddel gevonden om onwillige bondgenoten in het gareel te krijgen: een interne lijst waarop landen worden ingedeeld als “braaf” of “onartig”. Vooral Europese
NAVO‑partners, die de VS niet of alleen halfslachtig steunden in de oorlog tegen Iran, komen volgens mediaberichten in het vizier.
De logica
achter de lijst is kinderlijk eenvoudig – en juist daarom zo effectief. Wie de Amerikaanse lijn volgt, meer uitgeeft aan defensie en zich loyaal opstelt tegenover Washington, geldt als “brave” bondgenoot. Wie te kritisch is, aarzelend optreedt of Trump openlijk tegenspreekt, belandt in de hoek van de “stoute” landen. In dat laatste geval dreigt het Witte Huis met minder politieke steun, minder militaire garanties en mogelijk economische druk, variërend van tarieven tot het terugschroeven van samenwerking.
Voor Nederland is deze benadering rniet fijn We hebben de Amerikaanse en Israëlische aanval op Iran slechts zeer beperkt gesteund. We hebben de koning, de koningin en
Rutte, maar verder niet veel
Toch blijft de asymmetrie groot. Economisch kan Europa de spierballen nog laten rollen, militair blijft Europa – sterk afhankelijk van de Amerikaanse veiligheidsparaplu. Juist daardoor is Trumps signaal zo oncomfortabel: als Washington bereid is bondgenoten publiekelijk te schande te zetten en hun veiligheid ter discussie te stellen, wordt de NAVO minder een waarden‑gemeenschap en meer een transactieplatform.