Met extreem luxe tassen en andere zaken gaat het heel matig, maar belachelijk dure hotels doen het prima

De verkoop van designertassen, dure horloges en haute couture zit in het slop. Maar de allerduurste hotels ter wereld? Die draaien alsof er nooit een crisis is geweest. Sterker nog: ze rekenen recordprijzen – en hun gasten betalen zonder blikken of blozen.

Consultancybureau Bain schat dat de wereldwijde verkoop van persoonlijke luxeartikelen – denk aan kleding, sieraden en lederwaren – in 2025 met zo'n 2 procent daalde tot €358 miljard. Het klantenbestand kromp van 400 miljoen in 2022 naar circa 340 miljoen. Lederwarenverkoop alleen al zakte met 8 tot 11 procent. LVMH, het moederbedrijf van Louis Vuitton en Dior, zag de omzet in mode en lederwaren in de eerste helft van 2025 met 12 procent dalen. De aspiratieve consument – die klant die zich af en toe een luxestuk gunde – is massaal afgehaakt

Terwijl de Gucci-winkels in China sluiten, tellen ultra-luxe hotels juist hun zegeningen. De omzet per beschikbare kamer (RevPAR) steeg in 2025 met 10,6 procent – ruim drie keer zoveel als de bredere hotelsector, zo blijkt uit cijfers van analysebureau CoStar. De gemiddelde kamerprijs bereikte een recordhoogte van 1.245 dollar per nacht, een stijging van meer dan 8 procent ten opzichte van 2024. De bezettingsgraad steeg eveneens, met 2,3 procent. Van 'sticker shock' is bij deze gasten geen sprake.

Het antwoord is tweeledig. Ten eerste: aandelenmarkten op recordhoogtes maken vermogende reizigers rijker dan ooit. Ten tweede verkopen deze hotels niet langer een bed, maar een belofte van een langer en gezonder leven. Hyperbare zuurstoftherapie, magnesiumbaden, trillingsbedden, laserfacials – het klinkt als sciencefiction, maar het is inmiddels standaard bij ketens als Bvlgari Hotels, Rocco Forte en Six Senses. Een reguliere kamer in The Carlton Milan kost al gauw €1.400 per nacht; de presidentiële suite tikt aan tot €17.500.[

Wat hier zichtbaar wordt, is een breuklijn in de luxemarkt. De 'gewone' luxeconsument haalt de broekriem aan. Maar de allerrijksten – gevoed door beurshausses en cryptowinsten – besteden hun geld liever aan ervaringen dan aan spullen. Reizen wordt gezien als "een investering in hoe goed je leeft," aldus IHG-topman Tom Rowntree.

Of die bereidheid eindeloos is, valt te bezien. Bij prijzen van vijfcijferige bedragen per nacht waarschuwt HSBC-analiste Meredith Jensen: "Bij dit prijsniveau is er nul tolerantie voor wat dan ook dat minder is dan vlekkeloze uitvoering". En Barclays-analist Brandt Montour vraagt zich hardop af of de tarieven niet een "principekwestie" worden – ook voor wie het makkelijk kan betalen.

Voorlopig draait de lobby van het ultra-luxe hotel nog op volle toeren. De vraag is alleen: hoe lang kun je €17.500 per nacht vragen voor een trilbed en een laserbehandeling voordat zelfs een multimiljonair even met de ogen knippert?