VIP-dokters buigen de regels: hoe artsen Epsteins meisjes “behandelden”

Een plastisch chirurg die 35 hechtingen zet op de eettafel, een internist die bloeduitslagen rechtstreeks terugkoppelt aan Jeffrey Epstein en een tandarts die vraagt hoeveel werk er gedaan moet worden aan een “girl” met rotte voortanden: uit nieuw vrijgegeven documenten doemt (volgens de NYT, die bijna iedereen dag wel iets anders opduikt uit de 3 miljoen documenten) een ongemakkelijke waarheid op over de medische wereld rond de veroordeelde zedendelinquent. Niet alleen miljardairs en politici gaven Epstein speciale behandeling, ook een kring van elitedokters stond klaar.

Uit meer dan 15.000 e-mails, testuitslagen en financiële stukken blijkt hoe een kleine groep artsen hem V.I.P.-zorg leverde – en tegelijk de jonge vrouwen in zijn orbit “meebehandelde”. Gynaecologische onderzoeken, liposucties, dermatologische behandelingen en zelfs $800‑per‑uur psychische zorg: Epstein betaalde, maar bepaalde ook. Wie om 600 dollar voor acne‑medicatie vroeg, kreeg via zijn assistent één woord terug: “Ignore”.

In ruil voor deze loyaliteit ontvingen artsen donaties, Apple Watches, uitnodigingen naar zijn privé‑eiland en steun voor onderzoek. Eén dermatoloog liet zelfs doorschemeren dat hij Epsteins “girlfriends” gratis behandelde en zijn mond hield tegenover journalisten, terwijl hij bij Epstein aanklopte voor leningen om niet zijn praktijk te verliezen. Zo veranderde de arts‑patiëntrelatie in een giftig netwerk van wederdiensten.

Het meest schokkend is misschien hoe medische ethiek werd opgerekt. Een internist stuurde vrouwen met gonorroe bewust niet naar de eerste hulp, “zodat ik het niet aan de gezondheidsdienst hoef te melden”, waarmee mogelijke bronopsporing werd omzeild. Andere artsen deelden vertrouwelijke medische informatie met Epstein, terwijl juristen zich afvragen of de vrouwen in deze machtsverhouding überhaupt geïnformeerde toestemming kónden geven.

Dat Epstein dankzij geld en status V.I.P.-zorg kreeg, is voorspelbaar. Maar de dossiers leggen iets fundamentelers bloot: hoe fragiel professionele normen worden als macht en prestige tegenover een eed van Hippocrates staan. Als artsen hun loyaliteit verschuiven van patiënt naar weldoener, wordt de behandelkamer onderdeel van het misbruik. Het is een ongemakkelijke vraag, ook voor Europa: hoe sluit je je zorgsysteem af voor dit soort schaduwrelaties, voordat de volgende Epstein zich meldt?