Autobatterijen worden steeds goedkoper

Autobatterijen zijn stilaan geen luxe-onderdeel meer, maar de motor achter een prijzenoorlog die de elektrische auto richting massa­markt duwt.[

De accu is nog altijd het duurste onderdeel van een elektrische auto, maar de tijd dat een kilowattuur duizenden dollars kostte, ligt ver achter ons. In de afgelopen vijf jaar zijn de kosten van accucellen ongeveer gehalveerd, terwijl de energiedichtheid is toegenomen en de actieradius van veel modellen inmiddels vergelijkbaar is met die van benzineauto’s. Tegelijkertijd rapporteren marktonderzoekers dat complete batterij­packs voor elektrische auto’s nu rond de 100 euro per kilowattuur uitkomen, een recordlaag niveau.

Die daling is geen toeval, maar het resultaat van een combinatie van factoren. Fabrieken voor batterijcellen draaien met overcapaciteit en drukken hun productie tegen scherpe prijzen de markt op. Goedkopere chemie speelt ook een hoofdrol: lithium-ijzerfosfaat (LFP) – batterijen zonder duur nikkel en kobalt – is uitgegroeid tot bijna de helft van de wereldwijde EV-batterijmarkt en is in China al dominant. LFP-cellen zijn minder energiedicht dan de beste lithium-ioncellen, maar veilig, robuust en vooral goedkoop, wat ze ideaal maakt voor instapmodellen en stadsauto’s.

Aan de horizon dient zich al de volgende prijsgolf aan. Grote producenten als CATL werken aan natrium-ion accu’s, die lithium gedeeltelijk vervangen door overvloedig natrium en daardoor nog goedkoper kunnen worden. In China verschijnt dit jaar de eerste middenklasser met zo’n “zoutbatterij”, die rond 45 kWh capaciteit en circa 400 kilometer theoretische actieradius biedt. De energiedichtheid is nog lager dan bij LFP en het accupakket zwaarder, maar de technologie presteert juist in de kou opvallend goed. Voor prijsgevoelige kopers kan dat op termijn het verschil maken tussen wel of geen elektrische auto.

Voor Europa is de prijzenslag dubbel spannend. Een groot deel van de goedkope cellen komt van Chinese reuzen als CATL en BYD, die eigen accufabrieken en een enorm schaalvoordeel hebben. Europese projecten, zoals de ACC-fabrieken voor Stellantis en partners, kampen met kwaliteitsproblemen en vertraging, terwijl de vraag naar betaalbare e‑auto’s groeit. Daardoor dreigt niet alleen een industrieel, maar ook een geopolitiek afhankelijke positie: de prijs van de Europese elektrische auto wordt in hoge mate bepaald in Chinese gigafactories.