Deze helse planeet stinkt naar rotte eieren

Op zo’n 35 lichtjaar van de aarde bevindt zich een wereld waar je niet wil landen. Het lijkt erg veel op de hel uit de bijbel en de geur is niet te harden. De atmosfeer van de planeet L 98-59 d zit vol waterstofsulfide, het gas dat bekendstaat om zijn rotte-eierenlucht.

Astronomen staan voor een raadsel. Want deze planeet past in geen enkel bekend hokje. Het is geen aarde-achtige rotswereld, geen gasreus, geen waterplaneet. Onderzoekers van de University of Oxford moesten er zelfs een compleet nieuwe categorie voor verzinnen: een gesmolten zwavelwereld.

En dat is niet voor niets. De planeet is zo’n 60 procent groter dan de aarde, maar opvallend licht. Dat valt niet te rijmen met wat we kennen. Combineer dat met die penetrante zwavellucht en het bizarre plaatje is compleet.

Computersimulaties brachten uiteindelijk meer duidelijkheid. Onder de atmosfeer bevindt zich waarschijnlijk een gigantische oceaan van vloeibaar gesteente. Geen water, maar een kolkende zee van magma die duizenden kilometers diep kan zijn. Die lavazee fungeert als een soort opslagplaats voor zwavel en tegelijk als beschermlaag.

Zonder die vloeibare buffer zou de atmosfeer allang verdwenen zijn. De nabijgelegen ster bombardeert de planeet namelijk met intense straling. Maar dankzij het magma blijft de gaslaag intact, inclusief die beruchte rotte-eierenlucht.

Alsof dat nog niet genoeg is, blijkt de planeet ook een soort ‘afgevallen’ versie van zichzelf te zijn. Ooit was L 98-59 d waarschijnlijk veel groter, vergelijkbaar met een zogeheten sub-Neptunus. In de loop der tijd verloor hij een deel van zijn atmosfeer en kromp hij tot zijn huidige formaat.

De ontdekking zet het denken over planeten op z’n kop. “Deze ontdekking suggereert dat de categorieën die astronomen momenteel gebruiken om kleine planeten te beschrijven, te simpel zijn. We mogen ons afvragen: welke andere typen planeten wachten erop om ontdekt te worden?”

Wetenschappers hopen nog veel meer bizarre werelden te vinden met behulp van state-of-the-art telescopen en razendsnelle data-analyse. Wat dit onderzoek ons eens te meer duidelijk maakt: het heelal zit vol verrassingen en sommige ruiken ronduit smerig.

Bronnen: Nature Astronomy University of Oxford