Suiker geeft ons brein een prettig gevoel, maar dat maakt het nog geen echte drug.
Trouw citeert voedingsdeskundige Tara Eikenaar van het Voedingscentrum, die stelt dat
suiker weliswaar het beloningscentrum in de hersenen activeert en voor een dopamineshot zorgt, maar dat er geen sprake is van klassieke
verslaving: geen echte onthoudingsverschijnselen en geen voortdurend hogere dosis nodig voor hetzelfde effect. Dat beeld sluit aan bij internationaal onderzoek in het British Journal of Sports Medicine: dierstudies tonen weliswaar “drug‑achtige” effecten, maar bij mensen is het bewijs voor een echte
suikerverslaving uiterst beperkt.
Toch is het verslavingsachtige gevoel voor veel mensen heel herkenbaar. Zoete producten zijn goedkoop, overal verkrijgbaar en vaak ultrabewerkt, waardoor je ongemerkt veel meer eet dan je van plan was. Neurowetenschappers spreken daarom liever van problematisch eetgedrag of “food addiction” dan van een zuivere
suikerverslaving: het is het totaalpakket van vet, suiker en mondgevoel dat het beloningssysteem maximaal prikkelt.
Wie wil minderen, hoeft
suiker niet als verboden middel te zien, maar als iets waar spaarzaam mee moet worden omgesprongen. Het Voedingscentrum raadt kleine eetwissels aan: meer onbewerkte producten, minder frisdrank en snacks met toegevoegde suikers. De kern: je lichaam heeft wel koolhydraten nodig, maar geen dagelijkse stortvloed aan koek, snoep en fris.