Het schrikbewind van Wilders

"Je hebt gewoon weinig in te brengen. Er is één man de baas. Iedereen mag alles inbrengen. Maar als je wat inbrengt, gaat je kop eraf."

We wisten het al, maar nu weten we het zeker en met details: Geert Wilders is een kleine tiran.De afsplitsing van zeven PVV-Kamerleden legt een onthullend licht op de manier waarop Geert Wilders jarenlang zijn fractie bestuurde: als een eenmansregime waarin “één man de baas” was en “tegenspraak over serieuze en gevoelige onderwerpen niet wordt geduld”.

In een interview met De Telegraaf schetsen Hidde Heutink en Gidi Markuszower een beeld van een PVV waarin Wilders allesbepalend was. Volgens De Telegraaf “voert” PVV-leider Geert Wilders “een schrikbewind in zijn fractie, waarin tegenspraak over serieuze en gevoelige onderwerpen niet wordt geduld”. Markuszower vat het samen met de woorden: “Er is één man de baas. Dat schrikbewind klopt, het is ieder jaar een beetje erger geworden.”

De afsplitsers hebben er naar eigen zeggen geen moeite mee dat zij hun zetels meenemen. Heutink verdedigt dat door te zeggen: “Zonder Kamerleden kan Wilders zijn lijst niet vullen”, waarmee hij suggereert dat de machtspositie van de PVV-leider ook afhankelijk is van de mensen die hij nu verliest.

De oud-PVV’ers presenteren hun breuk met Geert als een noodzakelijke stap om weer echt politiek te kunnen bedrijven. Zij “denken nu meer voor de kiezer te kunnen betekenen” nu zij bevrijd zijn van het keurslijf van de fractiediscipline onder Wilders.

Waar Wilders jarenlang bekend stond om zijn weigering om mee te onderhandelen over compromissen, kiezen de zeven uitgetreden Kamerleden nadrukkelijk een andere koers. “De zeven Kamerleden willen in tegenstelling tot Wilders best onderhandelen met een te vormen minderheidskabinet, bijvoorbeeld over migratie”, schrijft De Telegraaf. Markuszower zegt daarover: “Maar als we dingen niet hoeven te steunen, doen we dat niet.”

Met andere woorden: ze willen invloed uitoefenen en meedoen, maar zonder zich klakkeloos achter een coalitie te scharen. Daarmee zetten zij zich af tegen de alles-of-niets-houding die Wilders jarenlang typeerde.

Het meest sprekende citaat uit het interview is wellicht de manier waarop Markuszower de verhouding tot de beoogde regeringspartijen typeert. “Wij zijn niet de bitches van Rob, Dilan en Henri”, zegt hij, verwijzend naar Rob Jetten, Dilan Yeşilgöz en Henri Bontenbal.