Is Trump verslaafd aan 'oorlogsporno'? Wat er zich afspeelt in de Situation Room en waarom de president denkt dat hij wint.
Politiekzaterdag, 28 maart 2026 om 6:16
Hoe ‘oorlogsporno’ Trumps kijk op macht, media en oorlog gevaarlijk kan vervormen – en wat dat zegt over moderne oorlogsvoering. In de Situation Room kijkt Trump naar zorgvuldig gemonteerde bombardementen. Wat doet die ‘oorlogsporno’ met zijn oordeel – en met de drempel naar echt geweld?
Donald Trump is beter in plaatjes kijken dan rapporten lezen. Volgens bronnen in Pentagon en Witte Huis is de dagelijkse oorlogsroutine van Trump sterk gevisualiseerd: korte compilaties van bombardementen, in de onlangs opgeknapte Situation Room op grote schermen geprojecteerd. De massale campagne tegen Iran – “Operatie Epic Fury” – zou zo zijn eigen trailer krijgen, compleet met zorgvuldig gekozen shots van Iraanse doelen die in rook opgaan. Officieel zijn het informatieve briefings, maar het format lijkt verdacht veel op de logica van sociale media en campagnevideo’s.
“Als oorlog wordt gemonteerd als content, wordt geweld al snel een vorm van vermaak.”
Trumps entourage ontkent dat hij geobsedeerd is door “war porn”, maar bevestigt wel dat video‑briefings een vast onderdeel zijn. Tegelijk pompt de regering via eigen kanalen propagandafilmpjes de wereld in, waarin echte aanvalsscènes worden gemixt met game‑achtige graphics en heroïsche soundtracks. Oorlog wordt zo een esthetisch product: spannend, verslavend en versimpeld tot “bomb‑bomb‑bang‑bang”.
Dat heeft politieke gevolgen. Wie vooral explosies ziet, krijgt een vertekend beeld van hoe een conflict verloopt – zeker als beelden van Iraanse raketten die Amerikaanse doelen raken buiten beeld blijven. De president zou zijn successen hervertellen op fundraising‑events als waren het scènes uit een televisieshow, compleet met oneliners en geluidseffecten. In die logica is “winst” een kwestie van spektakel, niet van stabiliteit.
Bomb‑bomb‑bang‑bang
Oorlog als videoclip: volgens ingewijden wordt Donald Trump in de Situation Room dagelijks gevoed met korte montages van “dingen die ontploffen”, zorgvuldig geselecteerd om indruk te maken op de opperbevelhebber. De president zou de ruimte gebruiken als privébioscoop, compleet met spektakelbeelden van kruisraketten en drones, gemonteerd tot hapklare actieclips. Critici spreken van “destruction porn”: oorlog als entertainment, losgezongen van de echte menselijke en geopolitieke kosten. De vraag is niet alleen of Trump daaraan verslaafd raakt, maar ook wat er gebeurt als een schermverslaafde president zijn strategie baseert op highlights in plaats van op feiten.
Het fenomeen past in een bredere verbeeldingscrisis rond oorlog. Sinds Vietnam weten we dat televisie het draagvlak voor militaire missies kan breken; Trump probeert dat om te draaien door de montage in eigen hand te nemen. Maar hoe meer oorlog wordt geformatteerd als content, hoe groter het risico dat drempels voor geweld dalen. De echte vraag is daarom niet of Trump verslaafd is aan oorlogsporno, maar of zijn kiezers dat inmiddels ook zijn.
POPULAIR NIEUWS
Wie zijn zomervakantie nog niet heeft geboekt, kan beter opschieten.
Poetin smeekt oligarchen om miljarden: hij is bijna blut
Spaanse twintiger kiest voor euthanasie na verkrachting
Waarom reizigers massaal wegblijven bij touristtraps
In kaart gebracht: De meest risicovolle markten ter wereld in 2026
Firtende Trump: 'De oorlog is erg, maar jij bent nog steeds heel aantrekkelijk
Loading